Menu

Obserwacja/badania etnograficzne

Obserwacja – metoda służąca do pozyskiwania danych pierwotnych, w której badacz dokonuje spostrzeżeń w sposób celowy i zamierzony według wcześniej ustalonego planu. Do zbierania danych wykorzystuje się głównie zmysły, a do rejestracji służą głównie specjalnie stworzone arkusze lub/i kamery bądź magnetofony. Do rejestrowania wyników badań wykorzystuje się dziennik obserwacji lub arkusz obserwacji. Obserwacja pozwala na zgromadzenie danych uzupełniających. Techniki obserwacji przydatne są w badaniach, które dotyczą konkretnych miejsc, wydarzeń, otoczenia, w którym prowadzony jest wywiad. Obserwacja pozwala na wyłonienie wzorów. Obserwacja jest formą badania etnograficznego.

Badania etnograficzne – badanie opiera się na pracy w terenie, w faktycznym środowisku życia badanych, w codziennym, bezpośrednim kontakcie z badanymi. Badania realizowane są za pomocą dwóch lub więcej technik zbierania danych (zarówno jakościowych, jak i ilościowych), dzięki czemu charakteryzuje się dość dużą trafnością. Badania tego typu wymagają długotrwałego zaangażowania badacza. Badanie służy wskazaniu ogólnych wzorów lub teorii wyjaśniających na podstawie licznych szczegółowych opisów, a analizy prowadzone są tak, aby możliwe było uzyskanie jak najpełniejszego obrazu badanej grupy. Główną zaletą jest możliwość poznania rzeczywistego przebiegu działań w naturalnych warunkach

Okazją do prowadzenia obserwacji może być spacer badawczy (etnograficzny). Jest to interaktywna, terenowa metoda pytania mieszkańców o ich opinie w jakiejś kwestii, stosowana do badania przestrzeni. Pozwala na ocenę przestrzeni oczami jej użytkowników (np. pod kątem dostosowania do potrzeb osób starszych lub niepełnosprawnych, ogólnej oceny konkretnych rozwiązań architektonicznych czy infrastrukturalnych) lub w celu zebrania pomysłów na nowe rozwiązania w sposobie zagospodarowania przestrzeni (np. nowe lokalizacje ławek, przystanków). Spacer pozwala na zaproszenie użytkowników do krytycznego „audytu przestrzeni” i umożliwia poddanie różnych rozwiązań przestrzennych ocenie w autentycznej sytuacji ich użycia.

Spacery trwają nie dłużej niż 1,5 godziny, grupy uczestników są niewielkie (max. 3 osoby + osoba/osoby prowadzące), towarzyszy im sporządzanie dokumentacji fotograficznej.